Ik ben in 1975 geboren als middelste in een gezin met 7 kinderen. In zo’n groot gezin leer je al vroeg over aanpassen en de dingen doen zoals ze nu eenmaal gaan. Tegelijk leerde ik mijn eigen plek creëren waar ik rust vond in de drukte van het gezin en een hele wereld om te leren uit boeken.
Opgroeiend in dit gezin waar psychische kwetsbaarheid, hoge intelligentie en kerk zorgden voor een niet makkelijke match met de buitenwereld, interesseerde ik me al jong voor de binnenwereld van mensen; het waarom van gedrag. 

Vanuit deze nieuwsgierigheid naar mensen ben ik Pedagogische Wetenschappen, richting Orthopedagogiek gaan studeren en heb ik ruim 20 jaar als orthopedagoog gewerkt binnen het onderwijs. Een waardevolle tijd waarin ik veel ervaring en mensenkennis heb opgedaan en mijn eigen visie op hoe ik met mensen wil omgaan verder is gevormd. Kern van mijn visie is een ontwikkelingsgerichte kijk op mensen en de ervaring dat elk gedrag te begrijpen is vanuit de context.

In mijn persoonlijke tocht van zoeken, mijzelf ontdekken en oude patronen herkennen en loslaten, kwam ik er 10 jaar geleden achter dat ik hoogbegaafd ben. Voor mij betekende dat een grote omslag. Van me anders, dom en afwijkend voelen, snapte ik opeens vanuit een ander kader waarom de match met de buitenwereld soms niet vanzelfsprekend was. Ook mijn hoogsensitiviteit en intensiteit in denken, voelen en willen leerde ik begrijpen en positief in zetten in mijn leven.
Dit was voor mij het begin van een intensief ontwikkelpad langs oude pijn en nieuwe ervaringen, van nieuwe mensen leren kennen, leren vertrouwen en door diepe dalen en depressie naar afscheid nemen, nieuwe intensiteit en een nieuw evenwicht waarin ik ten volle leef; met verdriet, angst, soms boosheid, maar ook met groot plezier en het tevreden gevoel dat het goed is zoals het is.